خسته ام از روزهایی که گذشت و از آینده مبهمی که پیش رو دارم .
نمی دانم تا کدامین لحظه به دنبال عشقی گرم  و قلبی پر تپش خواهم گشت.
کاش صدای پای آن کسی را که قلب مرا خواهد لرزاند می شنیدم کاش .....
چگونه باور کنم که نیستی وقتی هنوز صدای گرم و مهربانت در گوش جانم شنیده می شود.
چگونه باور کنم  که پر کشیدی وقتی هنوز سرمست تماشای زیبایی ات هستم.
باور نمی کنم   چرا که تو در لحظه هایم حضور داری  تو در زلال آبشار جاری هستی تو در لطافت عشق به چشم می خوری هنوز هستی و تا همیشه خواهی بود.
کاش قلبم درد پنهانی نداشت چهره ام هرگز پریشانی نداشت  کاش می شد راه سخت عشق را بی خطر پیمود و قربانی نداشت.

وقتی که تنگ غروب بارون به شیشه می زنه
                         همه غصه های دنیا توی سینه منه
                                                   توی قطره های بارون می شکنه بغض صدام
                                                                            دیگه غیر از یه دونه پنجره هیچی نمی خوام
 پشت این پنجره می شینم و آواز می خونم
                        منتظر واسه رسیدنت توی بارون می مونم
                                                 زیر بارون انتظارت رنگ تازه ای داره
                                                                              منم عاشق ترم انگار وقتی بارون می باره
بعضی وقتا که میای سر روی شونم می زاری
                      تموم قصه ها رو از دل من بر می داری
                                               اما این فقط یه خوابه  خوابه پشت پنجره
                                                                             وقتی بیداری دوباره غم میشینه تو حنجره

تنها نرو ای هم قسم نذار به آخر برسم                             تو این خزون بی بهار منم مثل تو بی کسم